Leiderschap: het enorme en buitengewone

Op donderdag 7 september 2017 bezoek ik het Dutch IT event. Een van de sprekers is Peter van Uhm, voorheen commandant van de strijdkrachten in Afghanistan en tegenwoordig ambassadeur van de Stichting Hulphond. Van Uhm vertelt zijn ervaring van de eerste dagen in zijn nieuwe functie als commandant, wanneer hij verneemt dat twee soldaten dodelijk getroffen zijn door een bermbom, van wie één zijn zoon is. Zijn verhaal is zeer indrukwekkend en als je de kans krijgt dit te vernemen: DOEN.

In de lezing die ik meemaak gaat het om leiderschap, waarbij het menselijke drama je toch zeker bijzonder raakt. Indrukwekkend is zijn boosheid omdat op de dag dat bekend wordt dat de soldaten zijn omgekomen dit als item bij een talkshow wordt besproken. Hieraan wordt ook maar de vraag gekoppeld of Van Uhm wel commandant kan blijven. Niet alleen omdat het voor hemzelf en zijn naasten zo vers en zo pijnlijk is, maar ook omdat het een impact heeft op de organisatie is dit weinig respectvol.

De mensen in zijn organisatie zijn al aangeslagen door de voorvallen. Nu ook nog een discussie over de leiding? Een discussie opgezet door buitenstaanders? Van Uhm besluit om naast vader te zijn ook aan het werk te gaan, leiding te geven aan zijn organisatie. Want het is vooral zijn taak om rust te brengen, structuur in een voor iedereen emotioneel zware periode. Vooral ook met de boodschap: “Wij gaan de mensen in Afghanistan helpen.” Betekenisgeving in een periode waarin betekenis voor jezelf misschien even weg lijkt te zijn. Wat mij betreft geeft van Uhm een beschrijving en een voorbeeld van leiderschap, waardoor je geen definities nodig hebt om een idee te krijgen van leiding geven.

De lezing van Van Uhm is rijker dan ik hier beschrijf. Ook zijn gepassioneerde verhaal over de hulphond is alle aandacht waard.

 

Share this post
  , , , , , ,


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *